Afscheid nemern is niet makkelijk.

Vermoeiend!!

Na veertig jaar is het over.
De deur gaat dicht.
Het afscheid komt niet plots.
Al jaren heb je het voor je uit geschoven.
Nu zeggen het is zover.
Doet toch een beetje pijn.
Er is geen verzachtend moment.
Volg je hart en zeg ik ben er klaar mee.
Hier voel ik me niet thuis.
De deur staat op een kier.
Want je komt een keertje langs.

Dit bericht is geplaatst in Mag ik effe..., Me, myself and I. Bookmark de permalink.